در جامعه ای که محرومیت و تشخص طبقاتی وجود داشته و افرادی بوده اند که نشستن پهلویشان ممنوع بوده است، ساسانیانی که برای خود حصاری ساخته و مردم از آنها بیگانه بوده اند و همه چیز (کار، ثروت، تولید و…) صرف عیاشی و گنج نهادن آنان می شد، مردمی که اجازه تحصیل حتی به پول خودشان نداشتند، در برابر شعارهای اسلام خود بخود تسلیم می شدند، برای اینکه توده مردم غیر از روشنفکر است، زیرا توده فقط به دنبال حرفی می رود که به درد زندگیش بخورد و به دنبال ملاک حق و باطل نیست. توده به این فکر است که آیا فلان حرف و… مرا از محرومیت و فشار می رهاند؟ و در حند، صورت همان حف حه.. درست است…