ابهام در لغته: مصدر باب افعال است از اصل تلاتی اوهم»، به معنی رفتن دل به سوی چیزی بدون قصد آن. پس ایهام به معنی به شک انداختن و به گمان افکندن است و نام صنعتی است از صنایع شعری، که این صنعت را با توجه به منابع و مدارک موجود در صنایع بدیعی می توان چنین تعریف کرد: ایهام آن است که شاعر لفظی به کار برد که دارای دو معنی قریب و بعید باشد. ذهن متوجه معنی قریب می شود در حالی که منظور شاعر معنی بعید آن است.
ایهام در دیوان حافظ مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد نقش هر پرده که زد راه بجائی دارد……